Ο Bernard απολαμβανει το πρωινο του πριν το τελος του κοσμου

NickTentomas-100

Φωτ.: © Νίκος Τεντόμας

O Bernard Plossu κοίταζε για αρκετή ώρα τον αμμόλοφο της φωτογραφία του που είχε τραβήξει τότε στην έρημο. Ήταν ασυνηθιστα ήρεμος για μια τέτοια μέρα.Σε 2 ώρες θα ερχόταν το τέλος του κόσμου αλλά αυτός απολάμβανε το πρωινό του. Παρατηρώντας τη φωτογραφία έκανε μια αναδρομή στη ζωή του. Ταξίδια και φωτογραφία. Αυτό ήταν η ζωή του από τότε που γεννήθηκε στο Νταλατ του Βιετναμ το 1945. Στο πρώτο του ταξίδι στην Σαχάρα που είχε πάει με τον πατέρα του όταν ήταν 13 είχε και μία Kodak Brownie μαζί του.

Έπειδή ήταν ατίθασος νεανίας όταν πήγαινε σχολείο στο Παρίσι οι γονείς του τον έστειλαν στο Μεξικό σε συγγενείς τους για να γίνει καλό παιδί. Σοφή απόφαση. Ηταν τα μέσα της δεκαετίας του ’60 και το κίνημα των χιπις κυριαρχούσε. Όχι μόνο δεν συμμορφώθηκε αλλά ταξίδεψε στο Μεξικό (από όπου και το βιβλίο του «Le voyage mexicain») και στην Αμερική και άρχισε να φωτογραφίζει συστηματικά. Από τότε δεν σταμάτησε να ταξιδεύει και να φωτογραφίζει. Την επόμενη δεκαετία πήγε στην Ινδία και έκανε και πολλά ταξίδια στην Αφρική (Νιγηρία, Μαρόκο, Σενεγάλη, Αίγυπτος) η οποία έγινε και η μεγάλη του αγάπη. Το ’77 εγκαταστάθηκε στο Ταος στο Νέο Μεξικό μέχρι που χώρισε από την πρώτη γυναίκα του και γύρισε στην Γαλλία. Στην συνέχεια ταξίδεψε στην Ινδία, στην Τουρκία και στο Μάλι, έζησε για λίγο στην Ανδαλουσία και τελικά εγκαταστάθηκε στο La Ciotat με την δευτερη γυναίκα του τη Francoise Nunez (η οποία είναι επίσης φωτογράφος) και τα παιδιά τους. Στα πολυάριθμα ταξίδια του πέρασε και από την Ελλάδα.

Εντωμεταξύ έξω στο δρόμο οι γείτονες προσπαθουν να χωθούν όλοι στο πυρηνικό καταφύγιο που έχει φτιάξει ένας από αυτους και τον οποίο όλοι τον κοροιδευαν όταν το έκανε αλλά … «πίσω έχει η αχλάδα την ουρά» , «των φρονίμων τα παιδια πριν πεινάσουν μαγειρεύουν», «γελάει καλύτερα όποιος γελάει τελευταίος»…

Είχανε μείνει λίγα λεπτά και είπε στη Francoise

– Καιρός να πηγαίνουμε. Ετοίμασε τα παιδιά πάρε τις φωτογραφικές και σίγουρέψου ότι έχουνε φιλμ μέσα.

Μαζευτηκαν όλοι στο σαλόνι και ξεκίνησαν ένας ένας να μπαίνουν στην έρημο που βρισκόταν στη φωτογραφία. Ο Bernard μπήκε τελευταίος ένω το σπίτι είχε αρχίσει να διαλύεται.

Τώρα η φωτόγραφία στην κορυφή του αμμόλοφου είχε μια χαρούμενη οικογένεια που μας χαιρετούσε. Εκεί που ήταν τώρα θα ζούσαν για πάντα. Στην αγαπημένη του Μαύρη ήπειρο μαζί με την οικογενειά του θα μπορούσαν να συνεχίζουν να φωτογραφίζουν και να την διασχίζουν από άκρη σε άκρη…

Όσο για εμένα έκατσα κάτω από το δέντρο και απολαύσα το τέλος του κοσμου…

Extras

Φωτογραφικός Κύκλος – Bernard Plossu

Φωτογραφικός Κύκλος – ένας φωτογράφος-ταξιδευτής στα ίχνη τής φωτογραφίας του

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s