Μία φωτογραφία

Φωτ.: © Νίκος Τεντόμας

Φωτ.: © Νίκος Τεντόμας

Μια φορά και έναν καιρό σε έναν τόπο “πολύ πολύ μακρυά από εδώ” ζούσε μια πριγκιποπούλα. Την έλεγαν Ζενεβιέβ και της άρεσε να φωτογραφίζει. Είχε πολύ μεγάλο πάθος με την φωτογραφία και δεν της έμενε χρόνος για τίποτε άλλο.

Η βασίλισσα ανησυχούσε ότι η κορούλα της ποτέ δεν θα κατάφερνε να βρει άντρα για να παντρευτεί. Το εκμυστηρεύτηκε στον βασιλιά και αυτός προβληματίστηκε. Κλειδώθηκε στο δωμάτιο των σκέψεων μαζί με τους συμβούλους του και αποφάσισε ότι δεν θα έβγαιναν αν δεν έβρισκε μία λύση. Μερικές εβδομάδες αργότερα βγήκαν. Ήταν καταπονημένοι, βρώμικοι, νηστικοί αλλά χαρούμενοι. Η απόφαση είχε παρθεί. Ο βασιλιάς ανακοίνωσε την απόφαση του στο λαό που βρισκόταν και αυτός όλο αυτό τον καιρό έξω από το κάστρο και αγωνιούσε για το τι θα γίνει.

– Αποφάσισα να γίνει ένας διαγωνισμός καλλιτεχνικής φωτογραφίας και ο νικητής να παντρευτεί την κόρη μου…

ο λαός στο άκουσμα αυτής της φράσης άρχισε να ζητωκραυγάζει και να χειροκροτεί μανιασμένα.

– … αλλά …

τα χειροκροτήματα έγιναν χλιαρά

– … όποιος φέρει φωτογραφία η οποία δεν είναι καλλιτεχνική θα θανατώνεται δια φωτοβολισμού (ο φωτοβολισμός ήταν σαν το λιθοβολισμό αλλά με φωτογραφικές μηχανές, μία μέθοδος θανάτωσης πολύ διαδεδομένη το μεσαίωνα)

σιωπή, μουρμουρίσματα και αποχώρηση

Ο καιρός πέρναγε και σιγά σιγά έφταναν οι συμμετοχές. Τελικά μόλις πέντε άνθρωποι από ολόκληρο τα βασίλειο τόλμησαν να δηλώσουν συμμετοχή. Η μία ήταν γυναίκα και φωτοβολήθηκε για ευνόητους λόγους. Ο δεύτερος φωτογράφος είχε αποφασίσει να κάνει το πορτραίτο μιας μάγισσας. Το έκανε όμως τόσο ωραίο ώστε όταν το είδε η μάγισσα αισθάνθηκε τόσο όμορφα που τον ερωτεύτηκε. Τον κάλεσε λοιπόν σε δείπνο για να τον ευχαριστήσει και με μερικά βοτάνια τον μάγεψε και τον έκανε να την παντρευτεί. Ο επόμενος υποψήφιος ήταν ένας κουτσός φωτογράφος ο οποίος έβγαζε όλα τα κάδρα του στραβά. Από την κριτική επιτροπή αυτό θεωρήθηκε ως “φωτογραφική άποψη” και πήρε αρκετούς πόντους στην ψηφοφορία αντί να χάσει.

Ο τέταρτος ήταν ένας Τσέχος φωτογράφος ο οποίος είχε χάσει το δεξί του χέρι στον πόλεμο. Τον έλεγαν Josef Sudek αλλά το παρατσούκλι με το οποίο έμεινε στην ιστορία ήταν «ο ποιητής της Πράγας» για τις πολύ όμορφες και ποιητικές φωτογραφίες που έβγαλε. Θα είχε κερδίσει αν δεν υπήρχε…

Ο τελευταίος ήταν ένας τυφλός. ο Ζίγκφριντ, ο οποίος αν και δεν είχε φωτογραφίσει ποτέ του σκέφτηκε ότι δεν έχει να χάσει και τίποτε. Πήρε λοιπόν μία φωτογραφική και βγήκε στο δάσος. Ενώ περιπλανιόταν άκουσε από μακρυά πουλιά που κελαηδούσαν πολύ έντονα. Πλησίασε και όταν έφτασε εκεί που ακουγότανε αυτή η υπέροχη μελωδία κατάλαβε ότι υπήρχε κάτι μαγικό σε εκείνο το σημείο. Έστρεψε τη μηχανή προς τα επάνω και πήρε μια φωτογραφία.

Όταν ο βασιλιάς είδε την φωτογραφία του τυφλού δεν πίστευε στα μάτια του, ήταν απλά τέλεια. Δάκρυα κύλησαν στα ροδοκόκκινα μάγουλα του. Δεν μπορούσε να σταματήσει να την κοιτάει. Τον ανακήρυξε νικητή. Μάταια ο Sudek έλεγε ότι δεν πρέπει να κρίνουμε το έργο ενός φωτογράφου από μία φωτογραφία. Μιλούσε σε ώτα μη ακουόντων. Ο βασιλιάς πήρε την φωτογραφία μαζί του και έφυγε προς το δάσος. Από τότε δεν έχει ξαναδεί κανείς ούτε το βασιλιά αλλά ούτε την φωτογραφία για την οποία ο θρύλος λέει ότι όποιος την δει χάνει τα λογικά του και τρελαίνεται. Ο παραπάνω θρύλος βέβαια δεν γνωρίζουμε εαν είναι αλήθεια αφού κανείς δεν έχει δει την φωτογραφία αλλά παρ’ όλα αυτά όλοι περνάνε βράδυ από το δάσος. Έτσι είναι σίγουροι ότι με το βαθύ σκοτάδι αποκλείεται να δουν την φωτογραφία και να τρελαθούν.

Όσο για τον Ζίγκφριντ, δεν ξαναφωτογράφησε ποτέ στην ζωή του. παντρεύτηκε την Ζενεβιέβ, έγινε ο βασιλιάς του “τόπου πολύ πολύ μακρυά από εδώ” και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα…

Υστερόγραφο

Josef Sudek (1896-1976). Τον αποκάλεσαν «ποιητή τής Πράγας». Τον παραλλήλισαν με τον Frederick Evans και με τον Atget. Ο ίδιος πίστευε για τον εαυτό του ότι υπήρξε ένας αφηγητής παραμυθιών. Λαϊκός ίσως στην ψυχή με την έννοια τής γνησιότητας και τού αυθορμητισμού – αλλά άκρως έντεχνος στον τρόπο δουλειάς – ευαίσθητος απέναντι σε κάθε είδους ομορφιά, ο Sudek υπήρξε πάνω απ’ όλα ένας εισηγητής στη μαγεία των πραγμάτων, στην μυστική ζωή τού άψυχου (κυρίως, αλλά όχι μόνον) κόσμου.

Φωτογραφίες του sudek στο photography-now.net

Ένα μικρό αφιέρωμα στο dpgr.gr

Βιογραφία του στο photocircle.gr

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s