Το έπος του Jorge

Φωτ.: © Νίκος Τεντόμας

Φωτ.: © Νίκος Τεντόμας

Αγαπημένε μου αναγνώστη,

αυτή είναι η ιστορία ενός συνηθισμένου ανθρώπου, ενός ανθρώπου που δούλευε στην κρεαταγορά, ήταν παντρεμένος και είχε πέντε παιδιά. Θέλω να σε προειδοποιήσω. Στις επόμενες δυο χιλιάδες σελίδες θα γίνουν πολλά που δυστυχώς δεν θα είναι ευχάριστα. Η ιστορία μας διαδραματίζεται στην Νέα Υόρκη την δεκαετία του ’50 και ξεκινάει αμέσως…

Με λένε Jorge. Δουλεύω στην κρεαταγορά και έχω πέντε παιδιά. Η ζωή μου δεν θα έπρεπε να γίνει ιστορία. Δεν το διάλεξα και δεν το ήθελα. Δυστυχώς άλλα θέλουμε στη ζωή και άλλα φέρνει η τέχνη. Η ιστορία μου έχει ως εξής.

Ένα βράδυ που δούλευα στην αγορά δύο ρεμάλια δολοφόνησαν έναν άνθρωπο. Δυστυχώς βρέθηκα στο λάθος σημείο τη λάθος στιγμή. Από το σημείο που βρισκόμουν είδα τα πάντα. Οι δύο δολοφόνοι γνωστοί και ως black & white (ο ένας φορούσε πάντα μαύρα και ο άλλος πάντα άσπρα), πρόλαβαν και με είδαν. Την επόμενη μέρα είδα στην εφημερίδα ότι ο νεκρός ήταν ένας γκάγκστερ. Τη φωτογραφία του την είχε τραβήξει ένας διάσημος φωτορεπόρτερ, ο Weegee. Το ίδιο βράδυ τον πέτυχα σε ένα μπαρ και μιλήσαμε. Μού είπε ότι αυτό που είδα ηταν ξεκαθάρισμα λογαριασμών και ότι ήδη με έψαχναν οι black & white. Από τότε άρχισα να κρύβομαι. Τους πήρε μερικές μέρες, αλλά τελικά έμαθαν ποιος είμαι και…

…Η συνέχεια αγαπημένε μου αναγνώστη είναι θλιβερή. Ένα βράδυ που ο Jorge πήγαινε στην δουλειά του έστησαν καρτέρι οι black & white και τον σκότωσαν. Επειδή φοβήθηκαν ότι οι συγγενείς τους θα έπαιρναν εκδίκηση για το θάνατο του, σκότωσαν τους γονείς του, τους δύο αδερφούς του, τις γυναίκες τους καθώς και τα παιδιά τους. Στην συνέχεια σκότωσαν όλα τα ξαδέρφια του. Η γυναίκα του και τα παιδιά του είχαν κρυφτεί για να μην τους βρούνε αλλά ήταν θέμα χρόνου να τους ανακαλύψουν. Πραγματικά μερικές εβδομάδες αργότερα τους βρήκαν και…

Αγαπημένε του αναγνώστη.  Είμαι η γυναίκα του Jorge. Σε μισώ. Εξαιτίας σου έχασα όλους τους ανθρώπους που αγαπούσα. Μόνο τα παιδιά μου έχω πια. Εδώ και αρκετό καιρό ζούσα κρυμμένη και φοβισμένη. Έβγαινα μόνο τα βράδια μεταμφιεσμένη και πήγαινα και έπινα. Κάποιες φορές έβρισκα τον Weegee με τον οποίο τα πίναμε μαζί και μιλάγαμε για τον αδικοχαμένο Jorge. Όχι, δεν θα σου πω που τα έπινα, γιατί δεν σε εμπιστεύομαι.

Θέλω να ξέρεις ότι αυτή η ιστορία δεν θα τελειώσει γιατί ο αφηγητή είναι νεκρός, τον σκότωσα με τα ίδια μου τα χέρια και τώρα δεν φοβάμαι πια.

Επιτέλους, είμαι ελεύθερη να βγω ξανά στο φως.

Υστερόγραφο

O Arthur Fellig (1899–1968), γνωστός ως Weegee, εργάστηκε ως φωτορεπόρτερ στην Νέα Υόρκη. Δούλευε μόνο νύχτα με μία Speed Graphic 4Χ5 και απεικόνισε αυτό που τον έλκυε περισσότερο. Δολοφονημένους γκάγκστερς, αλκοολικούς και πόρνες. Ήταν ένας πολύ μοναχικός άνθρωπος και ουσιαστικά ζούσε μέσα στο αυτοκίνητο του, το οποίο ήταν εξοπλισμένο ακόμη και με σκοτεινό θάλαμο.

Αφιέρωμα στον Weegee από τον Φωτογραφικό Κύκλο

Αφιέρωμα στον weegee από το dpgr.gr

Αφιέρωμα στον weegee από το fotoart.gr

«The Public Eye» μια ταινία που στηρίχτηκε στην ζωή του

Φωτογραφίες του στο museum.icp.org

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s